środa, 11 stycznia 2017

Rośliny strączkowe w Grecji

W Grecji nie ma rozwiniętej kultury jedzenia mięsa, zaś białko pozyskiwane jest głównie z ryb oraz z roślin strączkowych. Wśród strączków powszechnie spożywa się bób, soczewicę, soję, ciecierzycę oraz różne rodzaje fasoli. Stanowią one główny składnik dań lub są istotną ich częścią.


Można robić z nich, zupy, kremy, pasty, używać do sałatek lub podawać jako samodzielne danie. Oczywiście wszystkie strączkowe mogą stanowić jeden ze składników zimowych sałatek i past.




Fasola (φασόλια), bób (κουκία), ciecierzyca (ρεβίθια), soczewica (φακές), soja (σόγια) czy groch (φάβα) to podstawa żywienia na ziemiach greckich od czasów neolitu. Ciecierzyca stanowi główny składnik humusu, z soczewicy przygotujemy pastę z warzyw strączkowych fava lub zupę fakes soupa. Podobne zastosowanie ma bób. Nie można zapomnieć o tradycyjnej greckiej fasoladzie, czyli zupie z fasoli.
Dlaczego strączkowe? Odpowiedź jest prosta, są bardzo zdrowe. Zawierają dużo błonnika, witamin (szczególnie z grupy B) i minerałów. Duża zawartość białka sprawia, że są w stanie zastąpić białko zwierzęce. Są też sycące i rozgrzewają. Zarzucić im można jedynie to, że są ciężkostrawne, ale zawsze można je „odciążyć” przyprawami i ziołami: pieprzem, chili, kminkiem, majerankiem, tymiankiem czy oregano.
Strączki mają niski indeks glikemiczny, (co oznacza, że energia po ich spożyciu uwalniana jest stopniowo i powoli) oraz zdolność do "wypierania" tzw. złych tłuszczów.

Całkowita powierzchnia upraw roślin strączkowych w Grecji wynosi około 170.000- 180.000 akrów. Średnia roczna produkcja wynosi około 35.000 ton, podczas gdy zużycie wynosi około 100.000 ton. Z tych danych jasno wynika, że część roślin musi być sprowadzana z importu. Najwięcej sprowadza się ciecierzycy, bo niemal 70% zapotrzebowania. Pozostałe 30% uprawia się głównie w prefekturach: Evia, Viotia, Fthiotida i Cyklady
Ilość soczewicy produkowanej w Grecji jest minimalna w porównaniu z ilością konsumpcji, w wyniku, czego ponad 90% to import z innych krajów, głównie z Turcji. Ta uzyskiwana w Grecji pochodzi z rejonu Larissy oraz Lefkady. Groch znajdziemy w okolicach Heraklionu na Krecie.
Najlepiej ma się uprawa fasoli. Uprawiana jest ona głównie w prefekturach Florina, Kastoria i Kavala. Różnorodność suchej fasoli, znaleźć możemy również na wyspie Rodos, gdzie jest uprawiana w regionie Kattavia południu wyspy.

Fasola z rejonu Kattavia jest wyjątkowa, a to za sprawą odpowiedniego dla niej klimatu oraz warunków glebowych. Uprawiana jest od marca do około połowy kwietnia, a zbiera się ją od czerwca do sierpnia. Ważne jest też to, że zbiór do dnia dzisiejszego odbywa się w tradycyjny sposób, ręcznie. Fasola ta zwana na Rodos „lopia”, dostępna jest nie tylko na rynku lokalnym. Można ją znaleźć nawet na półkach dużych supermarketów, także poza wyspą.
Obecnie trwają procedury certyfikacji produktu.
Cieszy to, że w ostatnich latach uprawa roślin strączkowych w Grecji wykazuje znaczny potencjał wzrostu, z korzyścią zarówno dla gospodarki kraju, jak i dla zdrowia mieszkańców.
I was również namawiam do wzbogacania jadłospisu o rośliny strączkowe.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz